DYSPRAKSJA
to zaburzenie neurologiczne, które może spowolnić rozwój dziecka.
Szacuje się, że 6% populacji dzieci jest dotkniętych dyspraksją.
Oznacza to, że w każdej klasie może być 2-3 dzieci z tym zaburzeniem.
Może je znasz. Może dotyczy to również Twoich bliskich.
Fundacja Szkola Niezwykła prowadzi kampanię medialną, która uświadamia polskiemu społeczeństwu skalę zjawiska. Uczymy jak rozpoznać i diagnozować takie dzieci. Szkolimy nauczycieli i rodziców, by mogli lepiej je zrozumieć.
O dyspraksji mówi się dzisiaj dużo w zachodnich mediach. Stacje BBC i CNN poświęciły osobne programy temu zjawisku. Film o dyspraksji, zrealizowany dzięki pomocy Fundacji TVN „Nie jesteś sam”, można obejrzeć na YouTube.com.
Słowo ”dyspraksja” trafiło na czołówki wszystkich gazet świata, gdy brytyjski Times doniósł, że Daniel Radcliffe - aktor, który gra Harry'ego Pottera - od lat cierpi na to zaburzenie. (wypowiedź dla PAP).
Na świecie, najbardziej wiarygodnym źródłem informacji na temat dyspraksji są stowarzyszenia "na rzecz," które zrzeszają rodziców, nauczycieli, terapeutów oraz samych dyspraktyków - w Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii.
W Polsce jesteśmy pierwszą fundacją, która zaczęła rozpowszechniać słowo ”dyspraksja” i informacje o dyspraksji w formie czytelnej dla rodzica i nauczyciela. Dzięki tym działaniom Fundacja 'Szkoła Niezwykła' stała się autorytetem w dziedzinie dyspraksji, której partnerem są wyżej wymienione organizacje, a jej fundatorka, Małgorzata Kruszewska-Przygodzka jest członkiem brytyjskiej Dyspraxia Foundation.
Kampania medialna na rzecz dyspraksji znalazła oddźwięk w telewizji TVN, agencji PAP, oraz na łamach magazynu 'Zwierciadło'.
Prof. Amanda Kirby, brytyjski ekspert i autorka wielu publikacji na temat dyspraksji, tak pisze o tym zaburzeniu:
» "Rozwojowe Zaburzenie Koordynacji (DCD - ang. Developmental Co-ordination Disorder), określane również jako dyspraksja, nie jest zjawiskiem nowym. Od ponad stulecia używa się rozmaitych terminów, aby określić dzieci z wyraźnymi zaburzeniami motorycznymi. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych używano takich określeń, jak "niezdarne dziecko."
Zaburzenia te mogą mieć wpływ na wykonywanie drobnych ruchów, np. pisanie/kolorowanie, układanie puzzli, czy budowanie z klocków, bądź też większych ruchów, związanych z takimi czynnościami jak stanie na jednej nodze, wspinanie się, chwytanie, kopanie czy rzucanie piłki.
Istnieje wiele dowodów na to, że trudności tego rodzaju mogą mieć znaczny wpływ na życie dziecka, zwłaszcza, gdy próbuje ono posiąść umiejętność planowania i organizacji samego siebie.
Zwykle dotykają one dziecka zarówno w szkole, jak i w domu, i uwidaczniają się w porównaniu do innych dzieci w podobnym wieku, które przyswajają nowe umiejętności bez większych problemów. Wiele osób doświadcza takich trudności również po wejściu w dorosłość, o ile nie sprosta się ich potrzebom. Inteligencja większości dzieci mieści się w normie."
A oto jak o dyspraksji pisze dorosła osoba cierpiąca na to zaburzenie:
» "Wyobraź sobie, że chodzisz jakby w matowym kloszu, przez który tylko
bardzo mgliście widzisz kształty, kontury, kolory, ale przez który
przedziera się jaskrawe światło. Schylasz głowę, by go uniknąc. Dodaj do
tego niepewność grawitacyjną, czyli to, że nie wiesz, gdzie się
znajdujesz względem otoczenia, czy za tobą jest jakiś znany obiekt, jak
daleko jest na przykład do stołu. Wyobraź sobie, że nie tylko nie wiesz,
gdzie jesteś, ale też -, gdy już się dowiesz w bolesny sposób, np. przez
siniak nabity o kant - że twój umysł, mimo twojego rozpaczliwego
wysiłku, nigdy nie zapamięta położenia stołu, i będziesz mieć stale
siniaki.."
Już wkrótce na tej stronie znajdziesz więcej informacji na temat DYSPRAKSJI.
Tłumaczymy teksty i publikacje na język polski.
Możesz nam w tym pomóc - poświęcając swój czas, umiejętności lub środki finansowe.
O co walczymy?
» O rozszerzenie świadomości wszystkich środowisk na temat wpływu dyspraksji na życie osób na nią
cierpiących i ich otoczenia.
» O akceptację i zrozumienie wpływu dyspraksji na procesy myślenia, nauki i percepcji świata dyspraktyków
- od ich wczesnego dzieciństwa po dojrzałą dorosłość.
» O tolerancję dla zaburzeń motoryki małej i dużej, by wymagania względem osiągnięć szkolnych wobec
dyspraktyków były tak dostosowane, by mogli oni wykorzystać swój niezwykły potencjał twórczy
i nie tracili cennych sił na typowo odtwórczy wysiłek szkolny.
» O to, by mieli oni szansę pokochać życie i docenić jego wartość, mimo ich "nieuczesanych,
"rozpierzchających się" myśli.
Fundacja pozyskuje obecnie fundusze na następujące działania:
» szkolenia dla nauczycieli i rodziców
» edukację włączającą w polskich szkołach
» budowę centrum edukacyjnego dla dzieci
Naszą kampanię wspiera światowej sławy polska portrecistka Barbara Kaczmarowska-Hamilton, która malowała Królową Elżbietę, Papieża Jana Pawła II oraz Maharadże Jodhpur. Jak powiedziała:
»
"Nadszedł czas na twórczą edukację dzieci - edukację, która wydobędzie ich kreatywnego ducha. Fundacja Szkoła Niezwykła podejmuje się szlachetnego zadania - woła o reformę systemu, o przyjazną szkołę, nie tylko dla dzieci dyspraktycznych, lecz dla wszystkich dzieci w Polsce."
