Dyspraksja - jak może pomóc nauczyciel?
Pozwól, by dziecko odwiedziło szkołę kilka razy i daj mu plan budynku. Dziecko może przestudiować ten plan w domu, aby poczuć się swobodnie. Dobrym pomysłem może być zaproszenie rodziców do wizyty w szkole. Mogą oni wskazać problemy, które mogły umknąć Twojej uwadze. Daj dziecku jak najszybciej dwa plany lekcji - jeden do teczki i drugi do powieszenia na ścianie w pokoju. Mogą wtedy zaplanować następny dzień. Skontaktuj się również z poprzednią szkołą, zbierz raporty, itp. i przeprowadź długą rozmowę z personelem.
» Porównywanie jest katastrofalnym błędem. Nigdy nie pozwól, by dziecko z dyspraksją porównywano ze zdrowymi dziećmi. Niech nie robią tego ani nauczyciele, ani koledzy.
» Chwal każdy wysiłek i każde małe osiągnięcie. Dziecko z dyspraksją przyzwyczaiło się do ciągłych niepowodzeń; należy podjąć każdy wysiłek, by zwiększyć ich wiarę w siebie. Kiedy będą miały lepsze zdanie o sobie, łatwiej będzie im się uspokoić i uczyć, a to przecież nasz oczywisty cel.
» Pamiętaj, że dzieci te mają trudności z przyswajaniem/ przepisywaniem informacji z tablicy podczas lekcji. Daj im więcej czasu: ucz małymi fragmentami, dając możliwość odpoczynku, jeśli zachodzi taka potrzeba. Szybko zorientujesz się, kiedy każde dziecko potrzebuje odpoczynku. Jednak potrzeba ta będzie zmieniać się w zależności od dnia i będzie inna dla każdego dziecka.
» Upewnij się, że dziecko zrozumiało przekazywane treści, powtórz, jeżeli to konieczne. Sprawdź, czy nie zostaje w tyle, np., dlatego, że nie może czegoś przepisać z tablicy, (ponieważ ma trudności z przeniesieniem wzroku z jednego przedmiotu na drugi).
» O ile to możliwe, ucz metodą "jeden na jednego", ograniczając czynniki rozpraszające uwagę. Jeżeli dostępny jest pomocniczy personel nauczycielski, pozwól, by osoba ta wspomagała dziecko tak, by uczyło się w równym tempie z resztą kolegów. Staraj się nie eliminować dziecka z lekcji, ponieważ wtedy może czuć się napiętnowane, choć w niektórych wypadkach, jak np. testy, działanie takie może być nieuniknione. Dzieci z dyspraksją lepiej pracują w spokojnym środowisku, przy wsparciu "jeden do jednego".
